Chilijczycy
Od stuleci samotni podróżnicy, którzy planowali w Chile jedynie krótki pobyt, osiadali tu do końca życia. Być może działo się tak dzięki samym Chilijczykom. należącym do najbardziej intrygujących i pełnych sprzeczności mieszkańców Ameryki Łacińskiej. W przeciwieństwie do wylewnych i spontanicznych Argentyńczyków, są z natury ostrożni i zachowawczy. A jednak to właśnie Chilijczycy, zwodzeni obietnicami radykalnych zmian gospodarczo-społecznych, zagłosowali w 1970 r. na socjalistyczny rząd Salvadora Allende, co skończyło się tragicznym przewrotem wojskowym w 1973 r.
Ale to nie jedyna sprzeczność. Jak podkreśla Isabel Allende w nostalgicznej autobiografii Mój wymyślony kraj (Mi País Inventado), Chile pozostaje daleko, najdalej jak tylko można, od głównych światowych rynków konsumenckich. Niemniej przez ostatnie 20 lat dzięki handlowi międzynarodowemu zbudowało jedną z najprężniejszych gospodarek kontynentu. Chilijczycy są dumni ze swoich osiągnięć i nowoczesnej gospodarki. Intensywnie korzystają z Internetu i chętnie podróżują za granicę. Z drugiej strony, kraj okrzyknięty przez krytyków "wiktoriańskim Chile", jest ostoją konserwatyzmu społecznego. Do niedawna jako jedno z nielicznych państw z kręgu kultury Zachodu nie dopuszczało rozwodów. Przez większą część historii Chile było odgrodzone od reszty świata Andami na wschodzie, pustynią Atakama na północy. Oceanem Spokojnym na zachodzie i Cieśniną Magellana na południu. Nawet w czasach, gdy jako kolonia podlegało Hiszpanii, znajdowało się na peryferiach imperium, którego działania koncentrowały się w Peru.